Dit onderdeel van de literatuur heb ik zelf het liefst. Om te schrijven en om te lezen; proza. Voor mij is het daar allemaal mee begonnen. Verhalen schrijven. Eerst op de lagere school (waarom is het dan zo belangrijk grappig te zijn?) en later op de middelbare school (zelfde probleem, maar dan moet het kennelijk ook nog nieuw gewelddadig zijn). Ergens daartussen is het serieus geworden. Toen ik zeventien was sprong het vonkje definitief over. Ik formuleerde hardop en trefzeker (in mijn slaapkamer) dat Schrijven mijn rode draad zou zijn vanaf dat moment. En dat is ook zo.

Op dit deel van de site zodoende het proza, vader van mijn ambitie.

De Wereld om mij heen (2000)
Óók honderd jaar eenzaamheid (2005)
Ik ben er al (2008)   [inzending voor de 2e editie van Utrecht over Utrecht]